Van Nocebo naar Placebo
Placebo is het complement van Nocebo.
Nocebo is het leven met een verkeerde overtuiging.
Placebo is een middel voor het loslaten van zo’n overtuiging.
De volgende tekst legt uit hoe we het inzicht van Philip Zimbardo kunnen gebruiken en omkeren
(“The Lucifer Effect”, “How Good People do Evil”).
Hoe werkt placebo?
Je Eigen Autoriteit
Is Placebo misleiding
Of hergeeft Placebo je Vrije Keuze?
Het effect van Nocebo en Placebo is gebaseerd op de manier waarop ons contact met anderen doorwerkt in onze relatie met onszelf.
We beleven het samenspel met anderen (”de samenleving”) in ons lichaam.
Omgekeert is ons lichaam de basis voor onze betrokkenheid in/met onze omgeving.
De verklaring voor het ’mechanisme’ van Placebo en Nocebo kunnen we vinden in de manier waarop we in ons lichaam omgaan met vrije keuze.
In het uitleg hieronder wordt dit weergegeven door een relatieschema.
Daarin is steeds te zien hoe Vrije Keuze op meerdere niveaus beleefd wordt.
Daarbij wordt duidelijk dat dit gebeurt op verschillende niveaus van bewustzijn.
Dat verklaart waardoor het Placebo Effect vaak niet goed wordt begrepen: het gaat niet alleen over het omgaan met onbewuste processen in ons lichaam, maar het gaat ook over de manier waarop die afspiegeling zijn van onze beleving van onze omgeving; inclusief onze sociale relaties.
De uitleg laat zien hoe onze waarneming van onze omgeving (Figuur 4), onze bewustzijnsprocessen (Figuur 3), onze beleving van anderen (Figuur 2) is gebaseerd op onze betrokkenheid met anderen (Figuur 1).
Centraal staat steeds dat wij de keuze maken of we ons wel of niet met onze omgeving verbingen.
Dat speelt zich allemaal af in “De Systeemgrens”; die is te vinden in elkeinteractie in ons lichaam, in interactie met onze omgeving.
Dat is de reden waarom via het Placebo Effect het hele systeem is te genezen, in Body, Mind, Soul en Spirit: door het herstellen/verstellen van onze sociale relatie(s).
Nocebo
Startpunt voor het begrip van Placebo, is het begrip Nocebo.
Philip Zimbardo schreef een boek: ”The Lucifer Effect”
De subtitel: “Why Good People do Evil” (de basis van mis-daad).
Hij analyseert de basisprincipes van (mis)communicatie.
- veralgemenisering
- abstractie
- anomymisering
- geen uitweg
Zo kon Donald Rumsfeld de Abu Graib mishandelingen (laten) doen.
De mensen die het idee voor hem uitvoerden waren afhankelijken.
Ze volgden orders, zonder eigen verantwoordelijkheid te nemen.
Ze meenden dat ze niet anders konden; ‘anders werden ze ontslagen’.
Dit gebeurt vaker dan veel mensen beseffen...
‘Voor geld doen/laten veel mensen wat ze zonder geld zouden nalaten/doen’.
Onze hele samenleving is kreupel door het (bij)geloof in geld.
Bedrijven ontnemen verantwoordelijkheid door gebruik van hiërarchie.
Een autoriteitsfiguur is daarin iemand die besluiten voor/over jou neemt.
Het maakt enorm grote groepen mensen afhankelijk, onverantwoordelijk.
Die groepsdynamiek kan verstoord zijn, en daardoor als verstoring doorwerken op ons lichaam indien we ons niet aan die invloed kunnen onttrekken (“het Lucifer Effect”).
Dit effect treedt op via taal - het belangrijkste instrument van sociale communicatie; taal kan daardoor ziekmakend effect hebben: Nocebo.
Door dit principe te onderkennen is het te neuitraliseren: Placebo.
Het gaat hier niet alleen om psychologische schade/herstel, maar (door de koppeling tussen informatie en materie in ons lichaam) ook om fysieke effecten.
In het individu ervaren we de netwerkdynamiek alleen indirect, via de relatie tussen de 3 relaties met de andere leden van het netwerk.
Als individu ervaar je de relatie tussen de andere twee groepsleden zo ook alleen indirect, in de balansverschuiving tussen de 2 relaties.
Als individu bepaal je je betrokkenheid in de relatie met 1 ander door de mate waarin je wel/niet in het samenspel meedoet.
Dat is de manier waarop je als individu je Vrije Keuze in je leven be-leeft: indirect, via het veranderen van je betrokkenheid in interactie(s).
Alle interacties tussen mensen zijn gebaseerd op inner-acties binnen mensen.
De logica die we zien in de relaties tussen mensen, zien we tussen cellen.
Het is de complexiteit van relatie in cel - orgaan - lichaam - mensheid.
Dat is de basis van de niveaus van bewustzijn, zoals we die in ons lichaam beleven.
Figuur 3. Ontwikkelingsniveaus van be(-)leving.
Hoe we in onze hersenen de systeemgrens van beleving reguleren
Figuur 2 toont hetzelfde schema, nu als niveaus van bewustzijn.
Het gaat om (b) bewust, (a) onderbewust, (c) onbewust en (d) buitenbewust.
Dat is ook (b) omgevingsbeleving, (a) lichaamsbeleving, (c) orgaanbeleving en (d) celbeleving.
In onze hersenen zien we het als (1) focus, (2) logica, (3) onderscheidend vermogen en (4) integrerend vermogen.
In het voorbrein kunnen we onze aandacht richten op één ‘punt’ [0D].
In het linkerbrein ’volgen we lijnen van gedachten’ [1D].
In het rechterbrein ’kunnen we plaatjes in perspectief zien’ [2D].
In het achterbrein kunnen we ’het totaal beseffen’ [3D].
In ons brein be-leven we het samenspel tussen 0, 1, 2 en 3 Dimensies.
Dat is waar we onze interactie in Relatie, Groep, Netwerk realiseren.
Elk breindeel dient om een specifieke Dimensie [0, 1, 2, 3] te be-leven.
Samen maken de 4 breinhelften het mogelijk in onze omgeving te relateren.
Onze hersenen bieden dus de mogelijkheid 4 Dimensie te integreren.
Daardoor zijn ze, samen, in staat om ons wereldbeeld te inverteren.
Letterlijk, is het uniVersum als onze binnenbeleving het In-Versum.
Daarin is het samenspel van de 4 Dimensie als Tetraëder/Vortex beschrijfbaar.
Ons brein stelt ons dus in staat om de ’buitenwereld’ in onze ’binnenwereld’ te beleven.
Dat betekent dat de functie van ons brein (net als van ons lichaam) is dat we de grens tussen beide kunnen reguleren.
We scheppen zo onze eigen Hel, of be-leven zo ons (samen) Paradijs.
De enige actie die we daarin doen is de keuze of we ons wel/niet betrekken in/met/bij onze omgeving.
Figuur 4. Niveaus van betrokkenheid
Het samenspel tussen Punl, Lijn, Vlak en Volume in ons lichaam.
Figuur 4 laat zien hoe we de omgeving waarnemen in ons lichaam.
1) een sensorcel triggert 2) een neuron die 3) via een plexus 4) de hersenen informeert.
Daarin wordt een impuls uit de omgeving overgedragen in het lichaam.
Het brein vervult dezelfde functie als het hart: brengt samen en distribueert.
Alweer zien we het samenspel van 1D (sensorcel), 2D (neuron), 3D (plexus) en 4D (brein).
Alweer gaat het om de complexiteit van betwokkenheid.
Alweer gaat het gepaard met een verandering van beleving van bewustzijn.
Des te meer we ons met een beleving identificeren, des te meer wordt het ’verankerd’ in de manier waarop we functioneren.
Op deze manier wordt informatie opgenomen en opgeslagen in ons lichaam; Bruce Lipton heeft dit voor het DNA beschreven.
Het gebeurt via hetzelfde principe waarme we ook ons voedsel verteren: materie is een vorm van informatie.
Het is hetzelfde principe waarmee onze cellen onderling communiceren; onze lichaamsopbouw is informatie in formatie.
Het is op deze manier dat we ook ons samenspel met anderen orchestreren (als Individu in Relatie, Groep en Netwerk).
Vandaar dat we onbewuste processen kunnen gebruiken om onze groepsprocessen te coördineren.
In ons lichaam doen we dat ook; in de vorm van (het opbouwen/afbreken van) reflexen.
Groepsgedrag is op die manier in hoge mate reflexmatig: des te groter de groep, des te lager is ons bewustzijn van de beleving van alle processen.
Dat merken we pas op het moment dat die processen averechts gaan werken, en we het besluit moeten nemen om ons aan die groepsprocessen te onttrekken; of ons er juist in te betrekken.
Vandaar het belang van dit schema in Figuur 1, 2, 3 en 4.
Daarin zien we hoe we ons lichaam, samenleving en onze omgeving op (on(der))bewuste manieren beleven.
Daarin zijn het altijd onze eigen bewustzijnsprocessen die onze gezondheid (in Body, Mind, Soul & Spirit) bepalen.
Dat ervaren we ook in ons denken, onze relaties (onderbewust), in groepen (onbewust) en (buitenbewust) in alle netwerken waarvan we deel vormen.
Ziekte Genezing
Figuur 1 toont hoe je moet leren omgaan met autonomie.
Figuur 2 toont hoe dat is te verliezen aan ’autoriteit’.
Figuur 3 toont hoe je dan ‘in/aan anderen gaat geloven’.
Figuur 4 toont hoe je autoriteit daarmee buiten jou komt te liggen.
Deze stadia van verlies van autonomie, zijn ook de stadia van ziekte.
Deze figuren zijn in essentie steeds hetzelfde.
Het is het basisschema van een grensoverschrijding.
Dat is de manier waarop een deel deel van het geheel vormt.
Ons hele lichaam is opgebouwd op basis van dit principe.
Door de volgorde/richting om te keren is de ziekte te genezen.
Bewustwording
Dit principe is wereldwijd bekend, bij alle culturen.
Het is de basis van alchemie, astrologie, en alle religies.
Het is namelijk het instrument waarmee we bewust-zijn beschrijven>
Het is de formulering van onze be-leving van Vrije Keuze.
Blind Vertrouwen
Het Nocebo Effect toont hoe Vrije Keuze wordt ontnomen.
Regeringen, kerken, media en adverteerders misbruiken dat.
Het Placebo Effect toont hoe Vrije Keuze wordt hergeven.
Het geloof in een ander keert om in het herleven van geloof in jezelf.
Zelf-Vertrouwen
Het Placebo Effect begint met je expliciete geloof in een ander.
Dit is de situatie in een kreupele samenleving van afhankelijkheid.
Placebo hergeeft je het on(der)bewuste vertrouwen in jezelf.
Daarmee valt het terug op de basis van gezondheid: je autonomie.
Omkering van betekenis
Het Placebo Effect keert het Nocebo Effect om.
Het Nocebo Effect is de beleving van een onwerkzame overtuiging.
Ongeacht of die is gecreëerd door jezelf, of een ander.
Placebo herstelt het on(der)bewuste geloof in jezelf.
Geloofsmanipulatie
Placebo en Nocebo manipuleren dus (beide) je geloofssysteem.
Dat geloofssysteem wordt in veel samenlevingen met opzet miskent.
Het is via dat instrument dat kleine groepen mensen anderen domineren.
Ze maken daarbij gebruik van abstracties, zoals in ”The Lucifer Effect” wordt beschreven.
Misbruik van vertrouwen
God, Geloof, Regering, en Onderwijs zijn zulke abstracties.
”Het”, “Men”, ”Ze” en andere gerenaliserende woorden zijn ’symptomen’.
Een ”dokter” is op die manier een abstractie van je vermogen van genezen.
In plaats dat je je zelfgenezend vermogen leert gebruiken, leer je op school om je afhankelijk te maken van ‘een dokter’.
Systematische mis-leiding
Nocebo is daarmee het hele systeem van stelselmatige ontkrachting.
Overheidsregulatie en ’goedkeur’ van ’wie mag handelen als dokter’.
Vooral, wie mag besluiten op jij als dokter kan of mag functioneren...
Waardoor ’alle’ mensen worden misleid, en hun zelfgenezend vermogen on(t)kennen.
Onderwerping
Het is aan jou de keuze of je daarin en daaraan wilt geloven.
Als je dat doet, ben je voor de rest van je leven afhankelijk van een ander.
Je leeft dan in feite als slaaf, en bent afhankelijk van je verslaving.
Dat is waar veel mensen aan (je) kunnen verdienen.
Eigen Vermogen
Placebo is het herstel van je eigen Vrije Keuze en je eigen autonomie.
Daarin kom je erachter dat je eigen lichaam jouw gezondheid verzorgt.
Je ontdekt dan ook dat je overtuigingen je gezondheid kunnen blokkeren.
Laat je die overtuigingen los, dan herstelt zich ook je gezondheid.
Lichaamswijsheid
De Verklaring van Placebo is heel eenvoudig.
In ons lichaam beleven we het samenspel van informatie in/en materie.
Op de keper beschouwd is materie altijd een vorm van informatie.
En ons lichaam is, wordt, aangelegd en onderhouden door levende cellen.
Herstel van eigen Vermogen
Ons bewustzijn is gebaseerd op het bewust zijn van die levende cellen.
De samenhang van ons lichaam is gebaseerd op celcommunicatie.
Wordt die celcommunicatie (deels) verstoord, dan gaat de samenhang (deels) verloren.
Dat is steeds doordat de zelfbeleving (wereldbeeld) en de omgevingbeleving (lichaamsbeeld) worden verward.
Activatie van Be-Leving
Hoe onze wereldbeleving onze lichaamsbeleving beïnvloedt is apart beschreven.
De Activatie-van-Bewustzijn Cascade is het ABC van be-leven van Vrije Keuze.
Het is hetzelfde principe van Figuur 1, 2, 3, 4: een systeemgrensovergang.
Wordt daarin een vergissing/verwarring gemaakt, dan keert de beleving om.
Psycho-Logica van Be(-)leving
Dat is in de 2e hoofdwet van de Psychologica beschreven:
”ervaring - verwachting = emotie / gevoel”.
Overtreft je verwachting je beleving; dan ervaar je dat als negatief.
Verwerk je dat vanuit emotie (reflexen/ver-leden) dan versterkt zich de verstoring.
Be-Leven van Vrije Keuze
Het gaat steeds om het gebruik van Vrije Keuze, in omgevingsbeleving.
We zijn integraal deel van onze omgeving: schepper in de schepping.
In ons leven beleven we (slechts) het veranderen van betrokkenheid.
Ons lichaam is daarin de integrerende/verbindende factor: de systeemgrens.
Lichaams Wijsheid
We be-leven het leven door het relateren van ons wereldbeeld aan ons lichaamsbeeld.
Figuur 1, 2, 3 en 4 tonen hoe we dat in Body, Mind, Soul en Spirit beleven.
Body, Mind, Soul en Spirit zijn in hun samenhang in hetzelfde schema gegeven.
Verstoringen in hun relatie ontstaan wanneer ‘binnen’ en ’buiten’ worden verward.
Her(be)leven van Vrije Keuze
Dat is wat gebeurt in de beoefening van Placebo en Nocebo.
Dat is waar overtuigingen van anderen je leven (kunnen) bepalen.
Dat kan alleen waar je de mening van een ander meer betekenis geeft dan je eigen keuze.
Daarom is het van groot belang de integriteit van je eigen keuze te (kunnen) herstellen.
(on)Afhankelijkheid
Onze samenleving is in principe nog steeds een slavenmaatschappij.
Mensen laten anderen hen de wet voorschrijven, via geloof, gezag, en geld.
Daardoor wordt je eigen Vrije Keuze afhankelijk (gemaakt) van een ander.
Met andere woorden: de samenleving als geheel gedraagt zich als baby of kleuter of puber.
(on)Verantwoordelijkheid
Dat is wat we momenteel ook over de hele wereld beleven.
De mensheid (de wetenschap) vernietigt momenteel de hele Aarde.
Dat gebeurt, doordat wetenschappers hun verantwoordelijkheid niet be-leven.
Vandaar dat het zo belangrijk is om het Nocebo/Lucifer-Effect te begrijpen.
Diagnose Therapie
De ’Diagnose’ van het probleem is in feite onbelangrijk.
Het is veel belangrijker om de oplossing zelf (weer) te be-leven.
Het gaat er niet om dat anderen je leven voor je bepalen.
Het gaat erom om zelf weer te durven leven; met Vrije Keuze.
Schepper in Schepping
In ons lichaam (Figuur 1, 2, 3, 4) is te zien hoe dat te werk gaat.
Het staat bekend als de drie factoren van schepping: de 3 assen.
Binnen = Buiten mits voor=achter, links=rechts, en boven=onder.
Op dat moment ben je als schepper integraal deel(nemer) in de schepping.
Schakelpunt
Dat is het schakelpunt waar je direct kan omgaan met vrije keuze.
Je beleeft wat er gebeurt in het uniVersum.
En je bepaalt je eigen betrokkenheid in hoe je meedoet.
Dat bepaalt het effect van jou vrije keuze op/voor het hele universum.
Be-Leving
Dat is waar we mee leren omgaan.
Ons lichaam vertaalt die keuze naar een be-leving van de omgeving.
Het hele uniVersum fungeert dan als spiegel voor je schepping.
Met dan natuurlijk de vraag, of je daarmee kan omgaan.
Betrokkenheid
In “De Vergelijking van Gezondheid” is beschreven hoe je ziek wordt.
Als je gedachten niet door je lichaam zijn te verwerken, wordt je ziek.
Als je omgeving niet kan omgaan met je handeling, dan wordt je ziek.
Kan je niet omgaan met je verandering van je omgeving? Dan wordt je ziek.
Balans
Vandaar dat geneeskunst begint met het nemen van juiste keuzen.
Geneeskunde vergt ook dat je begrip hebt voor je lichaam.
Geneeskunde vereist ook dat je je omgeving kan verzorgen/genezen.
Dat vat zich allemaal samen als: maak elk/samen Paradijs van de Aarde.
Conclusie:
Van Nocebo (afhankelijkheid) naar Placebo (autonomie)
Het mechanisme van Placebo/Nocebo is te zien in de 4 Figuren.
Het gaat om de omkering van betekenis bij overschrijden van een systeemgrens.
Specifiek gaat het over de (on(der))bewuste beleving van Vrije Keuze in Relaties.
De oplossing ligt in het besef dat jij zelf schepper bent in de schepping.
|
