|
In ons lichaam zijn materie en informatie geïntegreerd.
We ervaren het als verschillende niveaus van betrokkenheid/bewustzijn.
Verandering van bewustzijn is deel van ons leervermogen, en gezondheid.
De kunst van genezen heeft ‘is’ het vermogen daarmee te werken.
Inleiding
Waarom adviseren de wereldreligies steeds gebed, en meditatie?
Het antwoord ligt in de vraag: ”Waarom slapen we zoveel in ons leven?”.
Elke keer als je slaapt onttrek je je, even, aan ‘de wereldbeleving’.
Je keert jezelf, vrij letterlijk, ’buitenste-binnen’.
In plaats dat je aandacht gaat naar de omgeving, ’keer je in’.
Je komt dan uit, om het zo maar te zeggen, bij je eigen rijk, binnen in je,
Je duikt dan in een andere vorm van beleving, waarin Vrije Keuze centraal staat.
Die Vrije Keuze is de essentie van leven; en ook van ons sterven ...
Vrije Keuze onderscheidt ons van de dode materie (die heeft geen keuze).
In ons leven beoefenen we het omgaan met Vrije Keuze, en alle gevolgen.
Bewust ZIjn
Dat is de essentie van ”Schepping”.
Dat wordt door alle wereldreligies beschreven.
Sommige mensen vinden ’religie’ verwarrend.
Veel mensen beseffen dat ‘Geloof’ veel mensen doodde.
Ook daarvoor zen we de verklaring in het principe van meditatie.
Maar daarin zien we ook het grote verschil tussen Kerken en Religie.
Kerken geloven dat het uniVersum alléén op hún manier is te beschrijven en te begrijpen.
Kerken vragen hun leden om zich op en bepaalde manier te gedragen; ’zoniet ...’ dan blijken het kerkers.
Religie herkent het uniVersum in alle verschillende vormen: Kerken vinden alléén hun god ‘de ware’, en voor religies is g.o.d. een eigenschap van het universum, op veel manieren herkenbaar.
Religie ziet, of zoekt, de overeenkomst in de verschillen; Kerken de verschillen in de overeenkomst.
Vreemd als het mag lijken: dat is precies het verschil tussen denken en meditatie.
In ons dagelijks leven be-leven we onze omgeving.
In meditatie ’schakelen we over’ naar onze ”binnenbeleving’.
Be-leving
In slaap zien we beter hoe zich dat afspeelt.
Bij het inslapen ‘schakelen we over’, ”van buiten naar binnen”.
Dit is momenteel goed onderzocht, en goed te beschrijven.
Het gevolg is dat we dit kunnen benoemen als hersenfuncties, en niveaus van bewustzijn.
We kunnen het daarmee ook begrijpen als lichaamsfuncties, dus functies van ons lichaam.
Wat we ontdekken is dat we overschakelen van onze wereldbeleving, naar de beleving van onze cellen; waarop dat gebaseerd is.
Het is praktisch om dan ook direct te beseffen, dat onze wereldbeleving zich daardoor omkeert.
In plaats dat we bezigzijn met het be(-)leven van onze omgeving, ervaren we hoe onze cellen leven.
We zien dan dat, en hoe, onze “waarHeid”, op “waarNeming” gebaseerd is.
Dan realiseren we ook dat ’goden’ niets anders zijn dan natuurlijke principes, van schepping.
Het is duidelijk dat in het volgende veel aan bod komt.
Al genoemd is:
- Meditatie
- Slaap
- Hersenfuncties
- Celorganisatie
- Lichaambeleving
- Wereldbeleving
- Omgevingbeleving
- Gezondheid.
Het gaat om het be(-)leven van onze integratie in onze omgeving.
Daarin kunnen we ont(-)dekken dat we daadwerkelijk één zijn met het uniVersum.
Ook kan je daarin ervaren dat onze wereldbeleving op onze celbeleving gebaseerd is.
Met als gevolg dat goden (kerken) worden ervaren als universele principes (schepping).
|
